میخوام تازه شم سبز شم گل کنم...

تا یه جایی آدم بی تفاوته ب یه عده...تا یه جایی بعضیا مث بقیه آدمای زندگی ان...ولی یهو میبینی یه سریا حسابشونو جدا میکنن از بقیه...یه سریا رو عم خودت مجبور میشی حسابشونو جدا کنی...

میدونین چیه؟گاهی بعضیا ب نقطه ای میرسن ک فک میکنن آدم باید ب پولو ماشین و خونه افتخار کنه...چی میشه گف توو این وضعیت؟چی میشه گف ب ذهنِ بیماری ک این فکرو میکنه؟

ولی من ب خودم افتخار میکنم...ب خودِ خودم...ک هیچ وخ توو هیچ وضعیتی بدِ کسی رو نخواستم...ک نخواستم یه لحظه عم تظاهر کنم ب خوب بودن حتی اگ بدم حتی اگ سردم...ک نخواستم حریمِ خودمو حفظ نکنم بخاطر آدمای بی اهمیت زندگیم...ک هیچ وخ نخواستم بی دلیل قضاوت کنم...ولی تویی ک انقد راحت حرف میزنی در مورد بقیه چرا فک میکنی بقیه حق ندارن قضاوتت کنن؟چرا فک میکنی همیشه حق با توعه؟

وختی خودت خوب نباشی نمیتونی بقیه رو عم خوب ببینی...

+ من دارم میرم فروشنده ببینم بالاخره و یه عالمه کیف کنم :))

++ خدایا من هنوز منتظر یه خنده ی از ته دلم...

+++ فقط بهترین خنده مالِ توعه...

گاه نوشت های من...