گاه نوشت های من

تظاهر کن ازم دوری ؛ تظاهر میکنم هستی... در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «تظاهر کن ازم دوری ؛ تظاهر میکنم هستی...» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. هرکدوممون توی یه‌مرحله‌ای از زندگی تصمیمای سختی میگیریم، یکی تصمیم میگیره با همه جونش عاشق شه، یکی میخواد تا ابد تنها باشه، یکی‌ میخواد تا میتونه زندگی کنه یکی‌ام ...

هرکدوممون توی یهمرحلهای از زندگی تصمیمای سختی میگیریم، یکی تصمیم میگیره با همه جونش عاشق شه، یکی میخواد تا ابد تنها باشه، یکیمیخواد تا میتونه زندگی کنه یکیام میخواد بعد از یهعالمه خستهشدن بمیره...

تو خیلی قبل ازین رفتی...که این اندازه من سردم... کنارت سوگواریمو برای رفتنت کردم... نه با تو زندگی دارم...نه از فکر تو آزادم... چه میموندی چه میرفتی تورو از دست میدادم... چقد تو خوبی عاخه روزبه بمانی؟...

صب از خواب پا میشی...حس میکنی چقد همه چی میتونه قشنگ باشه...چقد دلت میخواد به همه چی بخندی و حال خوبتو ادامه دار کنی و با بقیه م قسمتش... یا نه...از خواب پا میشی...کل دنیا برات توو زشت ترین حالت ممکنه...

به تو فکر کردن روانی کننده ست...شنبه ششم آبان ۱۳۹۶ • 20:38 سعید! تو مسئولِ شعور داشتن یا نداشتنِ بقیه نیستی...دقیقا مث امروز بگو مهم نیس و رد شو...از هرچی مهم نیس رد شو...از هرچی :) خیلی جالبه که یه هفته س تصمیم میگیرم و عملی میکنم...خیلی...

باور نکن دیوونگیمو...ناباوریتو دوست دارم...سه شنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۹۶ • 1:14 صرفا واسه خالی نبودنِ آرشیو از شهریورِ ۹۶ پست میذارم :) ولی خب قطعا تجربه های خوبی کسب شد توو این ماهِ نه چندان دلچسبِ من ؛ کارایی که نکرده بودم قبلنُ امتحان کردم و حالم بعضا خوب شد، چه تجربه ای بهتر از این؟ :) این روزا دارم بیشتر از همیشه به این فک میکنم که زندگیِ هر کدوممون چیزیه که داریم توو ذهنمون میسازیم......

ساده س مگ رفتن و از همه چی دل کندن؟ شنبه نهم بهمن ۱۳۹۵ • 1:53 و من دوباره برگشتم ب نوشتن...و ب بلاگفا :)) یه چیزی بکُشین کاشکی جلو پام ^_^ بعد از یه سری امتحانِ طاقت فرسا...و یه سفر قبلِ امتحان آخر ب تهران واسه کنسرت و دوباره برگشتن ب اصفهان و دوباره اومدن ب تهران اصلا فک نمیکردم انقد حوصله م سر بره...

حتی فکرشم نکن تنها بری هرجا بری هستم... دوشنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۵ • 14:53 بخند و معجزه کن...بذار این روزای بد رد شه... یکمی حوصله کن...شبای غصه باید رد شه... لبخندِ تو یعنی آرامش... کلا این شعر همیشه در مورد زندگیم جواب میده...ینی انگار همیشه منتظریم یه روزایی رد شه ولی نمیشه...هم نگران کننده س هم نار...

بعضی حرفا هستن ک یهو زده میشن...ک یهو میان سمتت تا بشکننت...ولی اینکه ما تموم ذهنمونو معطوف کنیم بهش چیزیو درست میکنه؟یا اینکه باید با یه لبخندِ خیلی کوچیک رد شیم ازش؟؟ خیلی تلخه ک یکی متوجهِ حرفاش نیس ولی یکی دگ قراره از اون حرفا برنجه...کاش سعی میکردیم یه ذره شعارایی ک میدیمو ب یادمون بیاریم... + من تمام سعیمو دارم توو اون موضوع میکنم...دگ تهش با خداس...فقط دلخوشم ب اینکه مطمئنم تهش خیر و صلاحمه... ++ این تصمیمی ک امشب گرفتم درسته ینی؟؟هرجور فک میکنم اساس منطقی عی نداره ولی خب...مخصوصا اینکه طرف مقابل هیچ روزنه امیدی نشون نمیده از یه ذره درک متقابل و شعور... +++ ...

کلا دوتا راه داریم واسه ادامه زندگی توو اجتماع...یکی اینکه کم کم با دیدنِ آدمای دورو برمون ما عم مث اونا شیم و مث اونا رفتار کنیم...و بعدِ یه مدت ببینیم شدیم مث اکثر آدمای اطرافمون و هر کاری میکنیم یادمون نمیاد کی بودیم قبلا... یکی عم اینکه توو این همه هیاهو و پیچیدگی و گاهی کثیفی و البته گاهی قشنگی سعی کنیم حفظ کنیم خودمونو...ک اگ برگشتیم ب عقب نگا کردیم ببینیم ک آره من همون آدمم با یه سری تغییرای احتمالا مثبت...ک اگ برگشتیم عقب ببینیم اونجاهایی ک یه اتفاقایی افتاده ک نباید میفتاده من همیشه کارو درستو انتخاب کردم... ک یه وخ نشه یه عذاب وجدانی بیاد سراغمون و ...

تا یه جایی آدم بی تفاوته ب یه عده...تا یه جایی بعضیا مث بقیه آدمای زندگی ان...ولی یهو میبینی یه سریا حسابشونو جدا میکنن از بقیه...یه سریا رو عم خودت مجبور میشی حسابشونو جدا کنی... میدونین چیه؟گاهی بعضیا ب نقطه ای میرسن ک فک میکنن آدم باید ب پولو ماشین و خونه افتخار کنه...چی میشه گف توو این وضعیت؟چی میشه گف ب ذهنِ بیماری ک این فکرو میکنه؟ ولی من ب خودم افتخار میکنم...ب خودِ خودم...ک هیچ وخ توو هیچ وضعیتی بدِ کسی رو نخواستم...ک نخواستم یه لحظه عم تظاهر کنم ب خوب بودن حتی اگ بدم حتی اگ سردم...ک نخواستم حریمِ خودمو حفظ نکنم بخاطر آدمای بی اهمیت زندگیم...ک هیچ وخ نخواست...

یه جاها و یه لحظه ها و یه آدمایی عم هستن ک فقط کافیه یادت بیان تا کلی کیف کنی و یهو یه جورِ خوبی از تهِ دلت ذوق کنی...بدون اینکه هیچ دوربینی هیچ لحظه ای رو ثبت کرده باشه... و چقد بعضی وختا بعضیا دوس داشتنی میشن و من دلم میخواد یه ماچِ گنده ی گنده از لُپشون بکنم ولی خب توو اون لحظه اکثرا نمیشه :)) کنکوریا عم ک خداروشکر تموم شدن...و من تمام مدتی ک اونا داشتن کنکور میدادنو خوابیدم و چقدر هم خوب بود :)) ایشالا برسین ب اون چیزایی ک میخواین کنکوریای عزیزم...آذری ، عطیه و دوستای خودم از جمله جواد و اسماعیل و حسین و بقیشون :)) + هی از دیروز دارم ب این فک میکنم ک استاد بهداشت...