اخه توو این دنیا چندنفر شکل توعن

وقتی اخرشم مشخص نیست چه راهی درسته چه راهی غلط چرا من الان انقد باید گیج باشم؟ چرا وقتی مسیریه که فقط و فقط میشه با دل انتخابش کرد بازم میخوام یه‌جوری اوضاعو پیچیده کنم و خودمو مقصر نشون بدم؟ هیچ‌وقت همچین شرایط سختی نداشتم که تا این‌حد ندونم قراره چی بشه و قراره چیکار کنم...فقط امیدوارم تهش پشیمونی نباشه... همیشه بهار واسم مث همون شعر ارغوانه...که هربار بهار با عزای دل ما می‌آید...کامل درک می‌کنم این تیکه از شعرو دیگه + من همونم که به تو می‌گفتم بی‌من